Muhterem eski Cumhurbaşkanımız Sayın Süleyman Demirel, 'Bazı basın yayın organlarında 1 numara olduğunuz yönünde haberler var' sorusuna sinirlenmiş.
Bu arada, '1 numara' mı, 'bir numara' mı?
Buyurunuz Hakkı Bey...
Benim gönlüm, '1 numara' şeklinde, rakamla yazmaktan yana ama, sizden gelecek öneriye de açığım...
Muhterem Demirel, mahut Ergenekon sorusuna, 'Delirmiş bunlar' şeklinde karşılık vermiş.
İddianın hangi basın yayın organlarında çıktığını bilmiyorum...
Bana kalırsa, muhteremin 28 Şubat'taki rolüne ilişkin bazı bilgiler ortaya saçılmış, 28 Şubat'çılarla Ergenekon'cular arasında 'gönül bağı' aranmıştır. Bu da, malum 'bazı basın yayın organları'na, 'Demirel de bu işlerin içindeydi' bilgisini ilham etmiştir.
Dün de, 'Demirel, 367 dayatmasının başındaydı' şeklinde bir haber okudum.
Meğer, muhterem, Meclis'e girilmemesi konusunda, Mehmet Ağar'a baskı yapmış... Bunu da, eski DYP milletvekili Ümmet Kandoğan'dan öğreniyoruz.
23 Nisan günü Süleyman Demirel'le Mehmet Ağar telefon görüşmesi yapıyorlar. Demirel, artık ne söylüyorsa, Ağar 'Biz de aynı görüşteyiz. Meclis'e girmeyeceğiz. AK Parti'ye koltuk değneği olmak istemiyoruz' diyerek karşılık veriyor. Ve akşamüzeri Güniz Sokak'ta (Demirel'in evinde) tekrar randevulaşıyorlar. Bütün bu konuşmalar Ümmet Kandoğan'ın yanında cereyan ediyor.
Bu örnekte de görülüyor ki, muhterem seçim süreçlerine etki etmek için elinden geleni ardına koymamış. Ama bu onun 'Ergenekon'un 1 numarası' olduğunu göstermez.
Neren bakarsanız bakın, zorlama bir yorum bu...
Zorlamadan da öte, haksız bir yorum...
Fakat, benim gözümde her zaman '1 numara'dır, orası ayrı.
Hatırlarsanız, muhterem, devr-i saadetinde, sık sık 'devlet' ve 'ciddiyet' kavramlarına atıf yapar; devletin ciddi bir kurum olduğunu, öyle 'özgürlük' gibi lafların aslında ciddiyetiyle kaim bu kurumu yıprattığını söyler ve tuhaftır, inandırıcı da olurdu.
Ne zaman ki 12 Eylül'ün gadrine uğrayıp 'yasaklı' konumuna düştü, zehir zemberek açıklamalarından aslan payını önce 'ciddiyetiyle kaim' bu kuruma, yani devlete ayırdı.
Bu fakir çok çekmiştir zatıdevletlilerinden.
Nasıl mı?
Daha önce de yazmıştım ama, tekrarlamakta beis yok:
Başbakanlığı devraldığı 90'lı yılların başında, yardımcısı Erdal İnönü'yü de yedeğine alarak Diyarbakır'a gitmiş, orada yaptığı konuşmada 'Kürt realitesini tanıyoruz' demişti. Bu, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde bir 'ilk'ti.
Gerçi Süleyman Bey'in icraatı 'Kürt realitesini tanıyoruz'la sınırlı kaldı ama, bu 'realite'ye kamu alanında konum biçen gazeteci ve yazarlar 'usulünce' cezaevlerini boyladı.
Fakir de, o sıra çalıştığı gazetede (Başbakan'dan aldığı cesaretle) Kürt realitesini öne çıkaran bir-iki yazı yazmış, aylarca mahkeme koridorlarında sürünmekten kurtulamamıştı.
Bir de 'anayasal vatandaşlık' önerisi vardı.
'Devlet bütün vatandaşlarına eşit uzaklıktadır, Türkiye'deki problemin çözümü anayasal vatandaşlıktadır' diyordu.
Devletin 'hakem' hüviyetinden hızla uzaklaştığı bir dönemde, devrim niteliğinde bir açıklamaydı bu ve Türkiye'de ilk kez, üstelik en resmi ağız tarafından dile getiriliyordu.
Sonra ne mi oldu?
Ne olacak... Biz hakir kullar, 'anayasal vatandaşlık' öneren zatı devletlilerine destek çıkmak suçundan Cumhuriyet savcılarına hesap verirken, o alan değiştirip, 'anayasal vatandaşlara' karşı girişilen 'postmodern darbenin öncülüğüne' soyundu..
Onu benim gözümde '1 numara' yapan, '10 numara' değerindeki bu kıvraklığıdır işte.
Kaynak: Star